Patrouillevaren in de Radja Ampat januari 01-1962 tot 04-1962

 

 

Ltz.2 Bernard Heppener met Uzi ,en Kplmach.Toon Niekamp, let op de bananen aan het stuurhuis.

 

's Morgens vertrokken wij richting Sorong, het actiegebied in.Twee tot drie nachten doorvaren. Alleen, dus zonder begeleiding. Overdag varen was het meest gevaarlijke. Wij konden ons wel verdedigen tegen kleine schepen, maar voor vliegtuigen waren wij echt een schietschijf. Met 9 mijl ( 16km/h ) snelheid voeren wij dicht onder de kust om zo ongezien Sorong te bereiken. In Sorong aangekomen werd ons niet veel tijd gegund, water laden, brandstof, munitie voor de mariniers in het veld. Ook zo'n 30-40 mariniers aan boord en hollen. Op zo een klein schip was het een drukte van jewelste. Doch een ieder had zijn eigen tampat (slaapplaats) en onze kok Lambert - en andere titels die hij had - was druk met het maken van de hap voor eenieder, en dat kon hij, petje af voor die knul.

Ondergaande zon bij Sorong met het eilandje Doom en een vrachtschip van de KPM .

 

 

De L9532 bij de voordeur van de vijand.

Wij werden ingezet in een gebied met veel eilanden dat de Vogelkop van Nieuw-Guinea werd genoemd met o.a de eilanden Batanta,Gag,Salawati en Waigeo. Gag lag het dichtst bij de Indonesische eilanden waarvan Gebe het dichtste bij lag. In ieder geval na een paar dagen varen werden de mariniers met hun hele hebben en houden aan wal gezet op een eiland. Hun doel was om te kijken of er geen infiltratie geweest was. Dit gebeurde meestal door informatie die ze kregen uit de de kampong ter plaatse. Ook vonden zij wel resten van een bivak waarvan de vuren nog aan waren. Dan was het uitkijken geblazen, want dan zaten de peloppers( infiltranten) dicht bij. Via radiocontact met ons kwamen de mariniers weer aan boord en zochten wij weer verder. Soms voeren wij door dichtbegroeid oerwoud, alles was groen en dicht begroeid. Voor die gasten waren wij een schietschijf met zoveel mensen aan dek.

Lees verder op pagina 4