Hr.Ms. ,, Walrus" en ,,Snellius"

                                       terug uit Nieuw-Guinea

De vorige week is het weer voor vele marinemensen groot feest geweest.Hr.Ms. ,,Snellius en Hr.Ms. ,,Walrus"  keerden uit Nieuw-Guinea terug in Den Helder. De belangstelling bij de aankomst van de beide schepen was weer bijzonder groot. Opmerkelijk was, dat beide schepen, waarvan de een door het Suez en de ander door het Panamakanaal kwam, vrijwel gelijktijdig arriveerden. Nadat beide schepen de nodige eerbewijzen hadden gebracht en ontvangen, meerden zij af aan de voor bestemde kaden.

                                       Hr.Ms. ,,Snellius"

In de loop der tijden mochten we meermalen een verslag maken over de uit- en thuiskomst van Hr. Ms. Snellius. Het schip heeft menige trip naar de Orient gemaakt en bleef telkenmale voor een periode van drie jaren weg.

Vlak na de oorlog vond het vertrek plaats uit het Nieuwediep voor het Paleis van de admiraal. Er was toen geen Harssensdam en geen Moormansbrug. In de loop der tijden veranderde het havenbeeld en nu, bij de definitieve thuiskomst, nadert de haven zijn voltooiing. Dit ter illustratie van al datgene wat verricht is, terwijl het schip elders het Vaderland en de Koninklijke Marine vertegenwoordigde.

Ook de bodem zelf heeft onnoemelijke prestaties verricht. Steeds was het een trouw werktuig in de handen van tientallen commandanten, die met duizenden bemanningsleden het Verre Oosten in kaart brachten.

Het werk is betrekkelijk onopvallend geschied, maar er zijn resultaten bereikt, die hun weerga in de wereld nog niet hebben gevonden.

De laatste keer dat de ,,Snellius"  naar  Nieuw-Guinea vertrok was op 3 november 1959. Ruim drie jaar verbleef het schip daar.  De bemanning werd na anderhalf jaar verwisseld. Het schip heeft zijn naamgever Willebrord Snellius altijd hoog gehouden. Snellius was een zeer bekende hoogleraar in de wiskunde te Leiden. Hij leefde van 1568 tot 1636.

Vermoedelijk in verband met de toestand in Nieuw-Guinea is het fraaie schip dat we altijd super wit hebben gekend, geheel grijs geschilderd. Hoewel dus in  dienst vergrijsd, werd het als een oude vriend ontvangen. De commandant luitenant ter zee der tweede klasse oudste categorie S.Barends, werd met zijn ruim honderd opvarenden door de commandant der zeemacht in Nederland verwelkomd. Op de Buitenhaven heerste grote vreugde, toen de familie toestemming kreeg aan boord van het schip te gaan.

                                                  Hr.Ms. Walrus

Twee dagen later bood de Buitenhaven eenzelfde beeld. Toen arriveerde Hr.Ms. ,,Walrus". Deze onderzeeboot heeft de thuisreis via het Panamakanaal gemaakt. De bodem stond onder commando van de luitenant ter zee der eerste klasse. K.H.L.Gerretsen.

De familie wachtte een minder aangename verrassing in de vorm van een regenbui, die uitgerekend op het tijdstip van aankomst uit de hemel kletterde. Gelukkig was daar de gastvrije kantine van de onderzeedienst-kazerne, die de wachtenden tijdelijk tegen de ergste kou kon beschermen. Toch was de toeloop van belangstellenden bijzonder groot.

Het weerzien vond plaats tegen een decor van afscheid. Terwijl de ,,Walrus" aan de ene zijde arriveerde maakt de Hr. Ms. Rotterdam zich gereed voor een vertrek naar de Nederlandse Antillen.

Het is reeds lang het streven van de marineleiding in dit Rijksdeel twee fregatten, een contingent mariniers en een squadron vliegtuigen te stationeren. Momenteel is daar Hr. Ms ,,Van Ewijck" gestationeerd. Als tweede fregat is aangewezen Hr. Ms. ,,Dubois" , welk schip medio 1963 in de Nederlandse Antillen zal aankomen. Tot die tijd zal Hr. Ms. ,,Rotterdam" tijdelijk deze taak waarnemen.

P.J.Weening