Boeng Karno stuurt iedere week tientallen jongere ,, broers " de lucht in om ze er boven Kaimana, Fak-Fak of Merauke weer uit te laten vallen. Waarom? Niet omdat hij gelooft Irian Barat op deze manier van het koloniale juk te kunnen bevrijden. Niet omdat zijn aanzien in de beschaafde wereld erdoor zou stijgen en evenmin om zijn positie aan de ronde tafel van de heer Bunker te verstevigen.

Het is veeleer de bedoeling van Zijn Excellentie om met de specatculaire en kostbare Guinea-campagne zijn eigen binnenlandse mislukkingen te camoufleren en de honger en pijn in de Gordel van Smart te maskeren. Hij heeft de landseconomie vanaf haar geboorte verwaarloosd en benut thans de verwikkelingen rond het troetelkind van de Indonesische natie - het eiland Nieuw - Guinea - om de tekortkomingen in zijn vaderlijke zorg te verdoezelen. In ,, Irian Barat, bij ons te gast " vond hij na veel gezoek een rijmende voortzetting van de aloude, Vondeliaanse treurzang ,, Wij groeien vast in tal en last ....."

vervolg,see,voir,pag4